Son bahar geldiğinde sararan yapraklar
Hüzün duygusu uyandırır çoğu insanda
Ben severim son baharı imrenirim ağaçlara.
Çırılçıplak kalsalar da bütün kış
Dimdik ayakta kalırlar direnirler
Diplerine dökülür kuru yaprakları
Ağaçlar bir yılın yükünden kurtulur
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Güzel... Ama bunun dört mevsimi var, epsini yaşayabilse keşkem insanoğlu! Hatice
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta