Düşerken yerlere yapraklar,
Sonbaharda...
Bir yığın yaprak kapladı
Bedenimi, sessizce...
Bir ışık aldı, bu sessiz yığını:
Islak, kahverengi gözlerin.
Ardından gelen bir feryat,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta