Sonbahardaki ağaçlar gibi yaprak döktün kalbime
Gözlerindeki o ince sisli bakışı unutamam
Karanlık ve kasvetli bir akşamdı yine
Bir sonbahar mevsimi gibiydin hiç alışılmayan
Tane tane yaprakların düşüverdiği bir günde
Kapalı gri hafif yağmurlu bir akşam
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta