Aklımla göz göze geldim dün gece..
Ben şımarık çocuktum o koca adam..
Şikayet ediyordu beni kendince..
Ben anneme sığındım o sanki babam..
Bir şamar gibiydi her nefesimde..
Ben henüz abdestte o sanki duam..
Camiler yıkmıştı gönül evimde..
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta