Saça düşen aklar gibi ağır ağır çıkarken merdivenden
Konfeti sağanaklarını üzerime gönderme sonbahar
Tüm güzelliklerinden zevk alarak çağımı yaşayacakken
Yalnızlığımdan utanıyorum... Vurma yüzüme sonbahar
Her sayfasını okurcasına bir bir inerken merdivenden
Serin akşam rüzgarlarıyla birlikte savurma beni sonbahar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Koparma içimi sonbahar... Ne kadar güzel bir imgedir bu! sonbaharın eşiğindeyken hele. Yürekten hürmetler sema hanım. Çok iyisiniz.
şiirlerinizi dikkatle okudum Sema hanım ve çok keyif aldım. Hoş geldiniz antolojiye
Şebnem
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta