Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sonbahar
Bir sonbahar yaşıyor ömrüm yine
Yaprak yaprak solmakta gönlüm
Bu mevsimde dallar kurur biliyorum
Bense dört mevsimde eriyip gidiyorum
Bir rüzgar misali savrulup durdum hep
Solan yapraklar gibi sürüklendim
Umutların ardısıra bıkmadan usanmadan
Bir kıvılcım yetti inan yüreğimi yakmaya
Her sonbahar rüzgarında içimdesin sen o an
Seni bir sonbahar günü sevmiştim
İçimde pembe umutlar vardı
Şimdi yoksun benden uzaklarda başka ellerdesin
Fakat yine mevsim sonbahar
Anılar ağlar yürek ağalar göz ağlar
Yaktın beni yakatın ey sonbahar...
Sezen Caglar
yüreğinize ve kaleminize sağlık tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta