Her gün koparılır takvimlerden bir yaprak
Ömrümüzden her defasında bir şeyler çalarak
Sonunda tükenir elinde kalır tek bir yaprak
Onun da rengi soluk aynı senin yüzün gibi
Aynalara bakarsın gençliğini ararsın
İçin birden burkulur gözlerin buğulanır
Bu aynadaki ben miyim diye kendine sorarsın
Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Devamını Oku
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini




Ömrümüz takvim yaprağı
Beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta