Gene bir sonbaharın penceresinden,
Doluyor gönlüme sonsuz bir üzüntü;
Göze gelmiş de utanmış hevesinden,
Harabolmuş , perişan, soylu görüntü.
Hazanın neş'esi hüznünde solarmış;
Zira, bir özlemi gizlermiş gülüşünde;
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
