Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Sona Doğru
Vakit akşam, gün battı, sükûta erdi sular;
Yorgun kuğular gibi salınıyor suda sandallar,
Bir merhalesi daha geçti ömrün,üzülme,
Bugün meyveye durdu dünkü çiçekli dallar.
Bir dörtlükte çok şey anlatmışsınız. Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta