Son Yolculuğun Şiiri - Ahmet Genç 2

Seni son yolculuğuna uğrarken,
Yüzün dahada pembe pembeydi.
Yüzün buz gibiydi.
Ölü görmeye;
Anneden ,babadan,abladan nasibimi almıştım.
Korkmak hiç aklıma gelmedi.
Bir daha geri dönmeyeceğini bilerek,
Öptüm pembe yanaklarından.
İçimin acısı yaktı beni.
Şimdi kim bana bakar,
Kim beni senin kadar sever.
Keşke bir geri dönülen yol olsaydı.gidişin
Seni son yolculuğa giderken,
Boynumu öyle çocuklar gibi büktümki,
Seni kabire koymalarına bakamadım.
Ağlamak,ağlamak istiyorum.
Sen benim çok sevdiğim yol arkadaşımdın.
Son kez kabrine bakarken ,
Bende çok durmaz gelirim
Der gibi sayıkladım hep içimden.
Anladım,hayat denilen 0 uzun yol,
Göz açıp kapayıncaya kadar kısaymış.