Bu şehirde kalan son yeşildi
Yol kenarındaki kışladan sarkan
Bir bölük ağacın hazır kıta dalları
O güzelim ağaçların hepsi kesildi
Büyük bir inşaat başlıyor olmalı
Malum kışla yalan olduktan sonra
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta