Büyük bir yangındın sen.
Ve ben, içinden sağ çıkan tek insan.
Kömür gibi yanmışım aşkından.
Tüm sevgi sözcükleri silindi aklımdan.
Dokunma...
Sende yanarsın.
Bakma...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta