Yağmura tutulmuş rüzgar usulca sokakları süpürüyor;
Hemen yüz metre ileride doksanlı yaşlarda bir teyze oturuyor
Komşuya çaya uğrayan Recep abi hızlı adımlarla evine yürüyor
Etrafta ise sahipsiz, belki de aç-susuz kalmış birkaç köpek ürüyor
Yorgunluğun en acı anındayım Hüveyda
Gecenin bir vakti pencere önünde etrafı seyrediyorum...
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Çok güzel bir şiir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta