Yağmura tutulmuş rüzgar usulca sokakları süpürüyor;
Hemen yüz metre ileride doksanlı yaşlarda bir teyze oturuyor
Komşuya çaya uğrayan Recep abi hızlı adımlarla evine yürüyor
Etrafta ise sahipsiz, belki de aç-susuz kalmış birkaç köpek ürüyor
Yorgunluğun en acı anındayım Hüveyda
Gecenin bir vakti pencere önünde etrafı seyrediyorum...
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Çok güzel bir şiir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta