Yağmura tutulmuş rüzgar usulca sokakları süpürüyor;
Hemen yüz metre ileride doksanlı yaşlarda bir teyze oturuyor
Komşuya çaya uğrayan Recep abi hızlı adımlarla evine yürüyor
Etrafta ise sahipsiz, belki de aç-susuz kalmış birkaç köpek ürüyor
Yorgunluğun en acı anındayım Hüveyda
Gecenin bir vakti pencere önünde etrafı seyrediyorum...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Çok güzel bir şiir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta