Son Tango Şiiri - Mesut Kuntan 2

Çaresizce gece nefesini yuttu
Kaç yıldız--ışıksız kaldı
sayamadım
Şıımarınca gümüşservi
denizlerimin ıslak bahçelerine
çizildi gökyüzü

Bu ne isyanın son perdesi
---
ne de firarı

Bu benim hezeyanımın susuşları...

Az bekleyin,
birazdan bir fırtına ekeceğim, gerçekliğime
Kendi benliğimin tozlu raflarını
kendim sileceğim

Örümcek ağı gibi ördüğüm aşklarım, umrumda bile değil...

--------
Şimdi neredeyim?
Hatıralarımın utanarak saklandığı
Körebe oynamaktan sıkıldığım
iki kalp arası bir boşluktayım
___

Belki biraz daha zamanım var
Akrebi’min boynuna ip bağlayanları
Yelkovanı’mın koynunda iz bırakanları
Görmezden gelmeliyim

---
Aslında tam da,
nefes almayı öğrenmişken
Can kırıklarımın ruhuma
saplandıkça kestiğini
Kendimden kaçtıkça kanadığımı
Unutmadan hatırlamalıyım

-
Aklımın ucunda,
kaç parça karanlık kaldıysam
Bir o kadar duvarlarımın yasını
Pencerelerimin iç çekişlerini
sessizce dinlemeliyim

Ya sen...
Sana ne demeli?
Kapıları her yerinden
kilitlenmiş şehrim
Yüzümü, sırrıma
gömdüğüm kelimelerim
Fikrimi kazıdıkça
avunduğum ninnilerim

Sizin gökyüzünüz donarken
---Benim gökkuşağım, rengarenk değil artık

Süpürmüşsünüz, bir kere hayallerimi
Soğutmuşsunuz bin kere
cümlelerimi

Hiç sızlanmadan,
Kimsecikler duymadan, kaypakça

Ne içimizdeki, kuşların kurşunlarını
Nede duygularımızın, cephaneliğini patlatma vakti

---

Her kanat çırpışımızda
yeni dünyalarımızla buluşmamız
Kimbilir belkide, bu
Bu bizim son tangomuz
---

Kendi enkazımızı taşırken
hiç yorulmadık ama
Hep içimizin bir yerlerinde
kaybolmuş çocuk sesleri gezdirdik
Kendi ayak altlarımızda
inanışlarımızın yıkılışına şahit olduk

Nefes, nefese
Gururumuzu, kaçıncı katta bıraktıysak
Duygularımız da, merdiven altında bekliyor oldu

...

Bahçemizin ortasında,
açmadı yaralarımız
Ellerimizde, kırık kalpten
oyuncaklar biriktirdik

Bazen insanlar
başka bir şehre taşınmazlar
Hatıralarının rengi belirler yolunu
Bazen, bazen gelip
Tam da senin yüreğinin
ortasında yer bulurlar

----

Kurşun gibi, tek sıkımlık
bir kadere yürür adımlarla

Dilin kemiğini de çatlatmadan
toplarken birilerini
Birilerini de eksiltmeden

—

İçimde çalsın şarkılarım,
kalsın bir köşemde
Notalarım sussun
bestelerim dinlensin biraz

-------

İnanın bugün, çok üşüyorum çok
Bana da yer açın aranızda ısınmam için.

mesutkuntan