Sen bu masum ömrün en dibisin,
Akıtılan gözyaşının en pisisin.
Sözünde duranın değil, yalanın izisin;
Sen, şerefli bir ismin cehennemisin!
Biriktirdiğim ne varsa yandı,
Sözüne güvenen gönlüm utandı.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta