Sonbaharın hüzünü sardı beni
Kuruttu sararttı benim seven yüreğimi
Kurumuş solmuş yapraklarının arasına bıraktı
Delice esen rüzgarlarına emanet eyledi bunu layık gördü
Kayboldular öldüler bir daha gelmezler artık geri
Belki de sevinçle uğurlayacaklar Zafer kazandılar
Can çekişen umutlarım ölümle buluştular
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta