Kimeydi,sana mıydı tüm şiirler!
Senin yüzlerini görmüşken,neden kaçmadım ki senden.
Bana mı düşmüştü seni mutlu etmek,
Bana mı kalmıştı sana dost olmak,
Bana mı görevdi seni sen yapmak.
İyileşmedi ruhun bölündün başka senlere büründün.
Ne diye çırpındım ki sanki,
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Sizi çok üzmüş ve kırmış. Bu aşikar.
Yüzsüzmüş diyecektim ama, ''Senin yüzlerini görmüşken'' dediğiniz için yüzsüz diyemedim.
Sitemkar şiire tebrikler.
Şiirler kendi kendini yazdırır...
Kime olacağına duygular karar verir...
Ve bir de şu var ki...
Sevgilerin en güzeli kalıcı olandır...
Kalıcı sevgileriniz olmasını diliyorum...
Kadir Tozlu
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta