Kalemi elinde usulca düştü şairin
Artık yazamıyordu hiçbirşey
Bulamıyordu sanki yazacak şeyler
Çünkü sevdiği onu görmüyordu.
Karanlığı yarıyordu gülüşüyle,
Aydınlığı parçalıyordu hüznüyle
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta