ayaklarımızı yola uzatıyoruz.
dinlenişimiz, ayaklarımızda konaklıyor.
yol mu yerin haritasıdır,
yer mi yolun kayboluşudur, aramıyoruz.
gülün yüzünde, kırışıklıklar yıllanıyor.
yüzleri mimiklerle makyajlayan bir şenlik başlıyor:
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta