Tazelendi sonbahar
son tren perondan ayrıldı
elinde hiçliğini taşıyan adam
ağlamaklı raylarda oturur
hiç ağlamazdı
Kışın
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Hatırla dostum...
Hatırla..!
Sana hep soylediğim gibi,
Biri çıktı sonunda.
Sağlam bir atış,
Sağlam bir vuruş.
Sonuç...!
Umut....!
Tuşşşşşş... ve sayı..!
Kazanan,
Aşk...!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta