Elımde bıtmeyen kıtabım war yıne,
kıtabı bıtırmekten korkuyorum ya da..
Bır kız var bas kahraman,
bır de usuyen bır adam.
Azaldıkca sayfalar,
kalbım hızla carpıyor,korkularım artıyor baya..
Orada kara kıs ama,burada yaz.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta