Son şarkı... Şiiri - Hasan Belek 2

Son Şarkı...

Şimdi bir şarkı söyle,
En derinden dağlasın.
Gökyüzü matem tutsun, bulutları ağlasın.
Geçmişin hayaletli koridorları yansın.
Bütün canlı hatıram beni yoklukta sansın.

Geceler ruhum için kara bir kefen biçsin.
Melekler bu diyardan korkuyla çekip gitsin.
En vefalı bildiğim gölgem bile utansın.
Unutuluş uykusu ruhumu avutansın.

Her bir nota kalbime paslı bir bıçak olsun.
Sığınacak tek yerim buzdan bir kucak olsun.
En masum yakarışlar boşlukta yankılansın.
Göğsümde can çekişen o güvercin avlansın.

Yürüdüğüm bu yollar birer birer kapansın.
Varlığımın son izi toprağıma saplansın.
Saniyeler beynimde bir çekiç gibi vursun.
Zaman denen o zalim tam o anda bir dursun.

Anılar alev topu olup da yakıversin.
Geçmiş dipsiz kuyuya yüzüstü bakıversin.
Firari tüm anılarım gelip bende son bulsun.
Issızlığım kendine yeni bir beden olsun.

O şarkı son bakışla kirpiğimde donarken,
Hayat denen bu kandil alevinde sönerken,
Kelimeler çaresiz bir anlama bürünsün.
Son nefesim camlarda bir buğuyla görünsün.

Öyle bir şarkı söyle karanlık dile gelsin.
Yokluğum varlığıma bin defa yeğ gelsin.
Perde insin bu sahne ebediyen kararsın.
Bu ömrün alıcısı artık beni ararsın...

Hasan Belek
06 08 2025
Akçay