9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Son redif,
Her sonun içinde, yeni bir başlangıcı taşıyan o gizem,
Son sözlerin ardından gelen, o derin ve anlamlı sessizlik gibi,
Bir şiirin, son dizesinde kendini bulup, tamamlanan ahenk gibi,
Nihai veya başlangıç..
Tüm kelimelerin tükendiği, o noktada konuşan, o sükunete rağmen,
Kendi varlığının özüne inip, orada sonsuz tekrarı bulurcasına,
Bir ülke ki milleti Türk;
İnsanı Türkçe konuşur.
Azerbaycan, Kırım, Kerkük…
Soydanı Türkçe konuşur.
Yaylaları,ovaları…
Devamını Oku
İnsanı Türkçe konuşur.
Azerbaycan, Kırım, Kerkük…
Soydanı Türkçe konuşur.
Yaylaları,ovaları…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta