Belki de öleceğim bir sabah erkenden,
İnecek gözlerime simsiyah bir perde.
Çekileceğim yaşam denen bu sahneden,
Benden sonra solgun anılar kalır geride.
Şu yalan dünya kimleri ağırlamadı ki?
Kimler geldi, kimler geçti bu diyardan…
Bugüne kadar kaç can uğurlanmadı ki?
Belki de bir akşam gideceğim buradan.
Son nefesimde ruhum göklere süzülür,
Koca bir şehir susar, tükenir tüm sözler…
Ardımdan ağıtlar dudaklardan dökülür,
Yürekler kan ağlar, yaşla dolar gözler.
— 𝐘ü𝐤𝐬𝐞𝐥 𝐒𝐚𝐫ı
Kopenhag, 19 Kasım 2025
Yüksel SarıKayıt Tarihi : 20.11.2025 12:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!