Yeter Artık! Şiiri - Eray Yalçın

Gazetede bir isim, bir fotoğraf daha var
Dünya sanki daralmış, her yer zifiri duvar
Ayla, Leyla, Zeynep mi? Kimdir sıradaki can?
Durmuyor bu fırtına, akıyor her yerde kan

Yeter artık yeter, bitsin bu cinayetler
Kadına kalkan eller, kırılsın bu nefretler
Sorumlu biziz dostum, susan her bir yürekle
Değişmeli bu düzen, sevgi dolu dilekle

Erkekler uyanmalı, bu ayıp hepimizin
Vicdanlar sızlamalı, bu kayıp hepimizin
Güç demek şiddet değil, sevgiyle sarılmaktır
Karanlık zihinlerden, tamamen arınmaktır

İnsanlık can çekişiyor, her bir kadın düştükçe
Gelecek yok oluyor, bu yara deşildikçe
Siz, biz, hepimiz suçlu, görmezden geldiğimizde
Bir can daha giderken, sessizce güldüğümüzde

Uyan ey insanoğlu, bu gidişat çok acı
Kadın hayatın özü, başımızın tacı
Şiddete son verelim, yarınlar aydınlansın
Herkes bu büyük suçu, kalbinde bir utansın