Vuralım kendimizi ıssıza,
Elektriğin telefonun olmadığı,
Saatin bilinmezine…
Zamanın sonsuzuna,
Kaçalım kendimizden, kendimize.
Ve gidelim zamansıza, varalım mekansıza.
Gidelim ki ömrün ömrüme denk düşsün.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta