Son Nefes Şiiri - Deniz Gece Mavisi

Her şey dalından düşen son yaprakla başladı,
Sanki ayrılığa adım adım koşuyordu ayaklarım,
Hayatımda ilk kez acıyı iliklerimde hissettim,
Öyle bir acı ki tarifi yoktu.

​Haykırmak istedim;
"Hayır, bu benim hikayem olamaz!" diye,
Ama dilime bir şeyler takıldı, bağıramadım,
Sadece yanaklarımı yaktı gözyaşlarımın tuzu,
Sanki sonbaharı yaşıyordu yüreğim,
Yapraklar gibi düşüyordu birer birer.
​Keşke bir rüya olsaydı yaşadıklarım,
Ama gerçekti, hem de her anı.
"Hak ettim mi?" diye sordum kendime,
"Gerçekten ben bunu hak ettim mi?"
Sorular çoğaldı kafamda, kendimi suçladım,
Neden gitti?
Bende eksik olan neydi?

​Ve bir gece ansızın girdi rüyama,
Yıllar sonra ilk defa karşımdaydı,
Biraz yaşlanmış, saçlarına aklar düşmüştü,
Yılların yorgunluğu işlemişti sesine.
"İşte geldim," dedi, "hadi sor beynini kemiren o soruyu,
Çünkü ben son nefesimi veremiyorum."
​Donup kaldım, rüya mı gerçek mi bilemedim,

Cesaretimi toplayıp sordum:
"Neden gittin neden?"
​Tek bir şey söylemeden gözleri doldu,
Üç beş kelimeye yeltendi, susturdum onu,
Parmaklarımla dokundum dudaklarına;
"Sus, duymak istemiyorum, kaldıramam," dedim.
​O konuşmak istiyordu deli gibi,
Bense susturuyordum her seferinde,
Söyleyecekleri beni daha çok yaralayacak diye.
Titreyerek konuştu hakkın helal mi? Sonra sustu..

Kan ter içinde uyandım, sağıma baktım yoktu,
İçimden "Yine terk etmiş beni" dedim,
Anladım ki sadece bir rüyaydı yaşadıklarım.
​Solumda bir acı hissettim, elimi koydum,
Kocaman bir boşluk o yoktu,
Yine gitmişti ama bu defa boşluğun içinde acı vardı.
Kulaklarım da yankılandı (Hakkın helal mi sözü) ve tüm cesaretimle haykırdım helal olsun,
O son nefesini vermişti, bende helalliğimi.
​
Sevdiklerinize azıcık saygınız varsa,
Son kelimeyi ondan esirgemeyin.
Gidiyorsanız neden gittiğinizi,
Seviyorsanız neden sevdiğinizi,
Ya da sevmiyorsanız neden sevmediğinizi mutlaka söyleyin...
Çünkü insan, sorularla ve kırdığı kalpten helallik almadan can veremez.
07.06.2026 02:15