Mısralarım içimde tükenmiş,
Sana ulaşamayan sessiz bir mektup.
Gözlerimden akamayan yaşlardan,
Sözcükler ağlar her gece dudaklarımda,
Doldursun diye hüznün kadehini.
Bir duysan ne çok ağlardın,
Kaç düşünce intihar etti aklımda.
Bir görsen ne çok ağlardın
Kaç ömrü yitirdim,
Yürek bildiğim karanlık harabede.
Kayıt Tarihi : 13.04.2026 10:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Şairin sevdiğine yazdığı mısralar, kendi içinde kalır ve ona ulaşamayan sessiz bir mektuba dönüşür. Şair ağlayamaz onun yerine sözcükler dudaklarından hüzünle çıkar. Şairin yüreği karanlık bir harabedir ve sürekli acı çekiyordur fakat sevdiği bunu bilmiyordur.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!