Ruhumla uzaklaşıyoruz,
İki farklı karanlığa doğru,
Bedenim batıyor gölün göğsüne,
Ruhum yükseliyor göğün üstüne.
Durgun su öfkesiyle gömülen,
Karanlık sular içinde üşüyen,
Sessizliği yalnızlıkla demleyen,
Benim terk edilen bedenim.
Kayıt Tarihi : 25.04.2026 23:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Gölde boğulan birinin, ruhunun bedenini terk etmesini anlatır. Durgun suların bile öfkesinin olduğunu, ruhun bedenden ayrılmasına rağmen üşümesini anlatan mantık dışı bir şiirdir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!