bu gece göğü kucaklayıp
saklı cennetin duvarlarına çarptım
tuz buz oldu yıldızlar...
bıçak kesikleri attım şehrin arterlerine
kutsal ne varsa kanadı kirli kaldırımlara
bir ihtilale aralandı sorgulayan gözlerim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




"tüm savaş suçluları bir adım öne çıksın
dar ağaçlarına çekilsin çekirge kafaları
doğunun ve batının tüm rüzgârları tükürsün
meymenetsiz suratlarına…" ... ... ... ... ...
( ALLAH'ım, şairenin dediği gibi: "Meymenetsiz"
ÇOCUK_KATİLLERİ ni ibretlik ölümlerle kahret...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta