Aşkta vurgun yemiş şair...
Yokluğunun boşluğunda kaldı hayatım
Tırmanacak,tutunacak bir dal bulamadım
Tam yeşil otlar bitiyordu ki gönlümün kenarında
Geldin,biçtin ve gittin
Son konuşmamızı hatırlıyorum da şimdi
Bin olan derdimi,binbir ettin
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta