Umutlarım; susuzluktan boynunu büktü.
Yeniden gel çal kapımı
Bir damla su dök yüreğime.
Hani yarına dair özlemlerimiz vardı,
Erteledik yine geleceğe.
Bu sene olmadı belki başka seneye.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Şiir.., öylesine yürek dolusu bir çağrı ile yüklü ki.
Ve belli..., çağrıyı alan son kez gelip sessizce içeri girdiği zaman yürekte yer yerinden oynayacak...
Kutluyorum sayın Müjgan Asil Kefeli...
Çağrının en güzelidir 'şiirle' yapılanı... Hele bir gönüle çağrıysa bu, çok daha anlamlı...
Şiir; biraz kırgın, biraz umutsuz bir yüreğin 'sessiz çığlığını' işlemiş dizelerde... 'Bugün olmazsa vuslat, yarın nerden belli?' diyerek.. Ben de derim ki, 'aşk çaresiz değildir..' Hiç ummadığın anda gelir kapına..
Şiiri ve değerli şaireyi kutlarım..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta