Umutlarım; susuzluktan boynunu büktü.
Yeniden gel çal kapımı
Bir damla su dök yüreğime.
Hani yarına dair özlemlerimiz vardı,
Erteledik yine geleceğe.
Bu sene olmadı belki başka seneye.
Ben seni sevdim mi? Sevdim, kime ne
Tuttum, ta içime oturttum seni
Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
İçtim yudum yudum güzelliğini
Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette
Devamını Oku
Tuttum, ta içime oturttum seni
Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
İçtim yudum yudum güzelliğini
Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette




Şiir.., öylesine yürek dolusu bir çağrı ile yüklü ki.
Ve belli..., çağrıyı alan son kez gelip sessizce içeri girdiği zaman yürekte yer yerinden oynayacak...
Kutluyorum sayın Müjgan Asil Kefeli...
Çağrının en güzelidir 'şiirle' yapılanı... Hele bir gönüle çağrıysa bu, çok daha anlamlı...
Şiir; biraz kırgın, biraz umutsuz bir yüreğin 'sessiz çığlığını' işlemiş dizelerde... 'Bugün olmazsa vuslat, yarın nerden belli?' diyerek.. Ben de derim ki, 'aşk çaresiz değildir..' Hiç ummadığın anda gelir kapına..
Şiiri ve değerli şaireyi kutlarım..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta