doğuma durmuş yâr… yâr anne yâr
yanar bir ışık gecelerinde
vurulmuş alına perçemi çarpılırım! büyütürüm sevdayı doğumunda
yavrusunu emziren anne gibi.
düğün halay kurulur kınalı eller has oyası kaküllerinden
ay hilalinden asılır
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta