Bu, sana yazdığım son satırlarım olacak belki de,
Belki de bundan sonra sana hiç şiir yazmayacağım,
Belki de büyüdüğüm için,
Hiç olmazsa büyüdüğümü hissettiğim için.
Zira, gerçekleri görmeye başlıyorum yavaş yavaş.
Ağlamaktan vazgeçiyorum, kalbim istemese de,
Bitiriyorum melal yolculuğumu, ben istemesem de.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta