Son .kent Şiiri - Abdil Işık

Yine
Dışarıda kurşun renginde gökyüzü,
ağaçlar soyunuyor şehrin yorgun kaldırımında
. Uzaklardan, çok uzaklardan bir radyodan suzinak,bir şarkı duyuluyor
derin,
koyu, ve paramparça...
Ben, son kez adımlarken sen kokan bu kenti
, içimde gürül gürül yanan o kızıl ateş,
göğsümün kafesini zorlayan, sana, ve
aydınlık sabahlarımıza duyduğum o devasa özlem...
Bilirsin sevgilim, en ağır biz taşırız sevdayı göğsümüzde.
Fakat , gülüşümüzü çalan o kör karanlığa,
taptazedir sol yanımızda bilenen o haklı kin!
Varsın çalsın suzinak bir şarkı
, varsın üşütsün yokluğun
, özlemimiz yarınları doğururken,
. Gün gelir, kavuşuruz.