Buzul çağını yaşayan insanlar görünür,
Gerçeklik kalıbından taşmış asliyeti.
Başlangıçları yokuş hedefleri kalkan olmuş,
Aklın çıkmaz sokağında aidiyetsiz sürünür.
Dijital matriste sonsuz ruhu sonlu.
En hafif maddeler bile çizip geçiyor.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta