Buzul çağını yaşayan insanlar görünür,
Gerçeklik kalıbından taşmış asliyeti.
Başlangıçları yokuş hedefleri kalkan olmuş,
Aklın çıkmaz sokağında aidiyetsiz sürünür.
Dijital matriste sonsuz ruhu sonlu.
En hafif maddeler bile çizip geçiyor.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta