karanlıklar yutarken geceyi
aydınlık fışkırır ağızlardan
gece kokulu cümleler yürür dillerde
ağızlardan lav gibi fışkırırken harfler
zalimleri önüne katıp kovalar mısralar
bir tetik çekmeden vurulur ebrehelerin ordusu
kalp güdümlü ses bombalarıyla
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta