Söküldü dikişleri o eski, dar zamanın,
Dindi uğultusu o hırçın şöhretin, şanın.
Şimdi sükût vaktidir, o en sadık limanın;
Gürültüden sağ çıkan, sessizliği fetheder,
Kendi içine dönen, kâinatı terk eder.
Bir heykeltıraş gibi yonttu kader gövdemi,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta