Adımların yorulmasın beyhude bekleyişlerde,
Kendi içimde yeni bir iklimin sancısındayım.
Sonsuzluğun o soğuk ve sessiz boşluğunda,
Kendi hikâyemin en kararlı, en mahzun sayfasındayım.
Yolların düğümü çözülsün, varsın kapansın kapılar,
Ben bu gidişlerin en onurlu, en ağır hizasındayım.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta