Susmadım,
Sadece içime gömdüm seni.
Sana seslenmedim, belki,
Her sessizliğim çığlıktı —
Sen duymadın.
Ben susarak sevdim,
Sen susarak yok ettin.
Kalbim, sen diye atan bir yangındı;
Sen, o yangına su değil —
Har oldun.
Kaç gece adını yutkundum da
Bir harfin bile geçmedi dudaklarımdan.
Sana yazdığım her şiiri yırttım, bu gece
Yine de ismini silemedim içimden.
Sen orada —
İhanet gibi duruyordun.
Anladım...
Sevilmek istemedin.
Sevilince ne yapacağını bilemedin.
Ve ben...
Seni sevmekten başka hiçbir şey bilmedim.
Bu, benim son haykırışım sana:
Gitme artık.
Zaten yoksun.
Uzak ol ama kal
Kim bilir,olur da bir gün
Adını bir sızı gibi anarsam,
Bilesin —
O haykırış hâlâ içimde yankılanıyor.
Artık susmam ben,
Yüreğim kadar keskin dilim.
Adını andığım her an,
İçimde değil — karşımdasın bilirim.
O edenlerdir ki canım bu kadar yanıyor...
Suzi Ayyıldız
Kayıt Tarihi : 18.6.2025 14:29:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!