Son günün akşamında gibi,
Zaman bir kez daha akıyor.
Farkında mısın, her geçen gün nasıl eriyorsun?
Sen bu kadar mücadele ederken kim görüyor?
Ya da neyin savaşı bu?
Ömrün çizilmiş, zamanın kısıtlı; sen kendini hiç düşünmedin.
Sen, sen olmayı başaramadın;
Yoksun sen, yoksun.
Hayat akıp giderken ayaklarının altından,
O loş odada, masanın üzerindeki mum gibi erirsin.
Meçhul bir zamanda yok olur, hatırlanmazsın bile.
Kayıt Tarihi : 4.04.2026 19:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Son günün akşamında gibi, Zaman bir kez daha akıyor. Farkında mısın, her geçen gün nasıl eriyorsun? Sen bu kadar mücadele ederken kim görüyor? Ya da neyin savaşı bu? Ömrün çizilmiş, zamanın kısıtlı; sen kendini hiç düşünmedin. Sen, sen olmayı başaramadın; Yoksun sen, yoksun. Hayat akıp giderken ayaklarının altından, O loş odada, masanın üzerindeki mum gibi erirsin. Meçhul bir zamanda yok olur, hatırlanmazsın bile.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!