Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
'Sokaklar bana kalmıştı...'Harika ve çok içten dizeler. Tebrikler.
Suna Doğanay
arkadaş güzel bir tema kalbine ve kalemine sağlık
Son Geçiş
O ürkek ve karanlık sokaklardan geçtim yine.
Sadece seni görebilmek, ümidi ile.
Delicesine esen o rüzgar o fırtına,
Etkilemedi beni, çünkü görecektim seni.
Ayaklarım çamura bulandı, yağmur selini aldı.
Bir'an olsun üşümeye başladım o serinlikle.
Ta'ki sokağına varıncaya kadar, sürdü bu titreme.
Sonra, sonra birden yüreğim alevlenmeye başladı.
Artık üşümüyordum, yağmura çamura aldırmıyordum.
Bedenim buz kesmişti ama, yüreğim yanıyordu.
Kimsecikler yoktu, benden başka bu sokakta.
Herkes soğuktan evlerine çekilmişti, biranda.
Sokaklar bana kalmıştı artık, bağıracaktım.
Çağıracaktım, sana seslenecektim.
Ama bilemezdimki bu son geçişim olacağını.
Seni göremeden uyuyup kalacağımı...
..............
Yol ver bana dağlar,
geçeyim....
Geçeyim de ona biraz yaklaşayım....
Yaklaşayım da
yardan haber alayım....
Hüzünden uzak sevinçli günler diliyorum...
Tebrikler
Saygılar.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta