Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
'Sokaklar bana kalmıştı...'Harika ve çok içten dizeler. Tebrikler.
Suna Doğanay
arkadaş güzel bir tema kalbine ve kalemine sağlık
Son Geçiş
O ürkek ve karanlık sokaklardan geçtim yine.
Sadece seni görebilmek, ümidi ile.
Delicesine esen o rüzgar o fırtına,
Etkilemedi beni, çünkü görecektim seni.
Ayaklarım çamura bulandı, yağmur selini aldı.
Bir'an olsun üşümeye başladım o serinlikle.
Ta'ki sokağına varıncaya kadar, sürdü bu titreme.
Sonra, sonra birden yüreğim alevlenmeye başladı.
Artık üşümüyordum, yağmura çamura aldırmıyordum.
Bedenim buz kesmişti ama, yüreğim yanıyordu.
Kimsecikler yoktu, benden başka bu sokakta.
Herkes soğuktan evlerine çekilmişti, biranda.
Sokaklar bana kalmıştı artık, bağıracaktım.
Çağıracaktım, sana seslenecektim.
Ama bilemezdimki bu son geçişim olacağını.
Seni göremeden uyuyup kalacağımı...
..............
Yol ver bana dağlar,
geçeyim....
Geçeyim de ona biraz yaklaşayım....
Yaklaşayım da
yardan haber alayım....
Hüzünden uzak sevinçli günler diliyorum...
Tebrikler
Saygılar.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta