Sen kara bulut içindeki mavi gözyaşları
Irmağın sesine gelirken
Toprağın kokusundan nefret etme
Her toprağa düşüşün bir ok
Bir kan fışkırmasıdır
Beyinleri çatlatırcasına çarparken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İçtelikle kutlarım Edip Dilek . Şiire yakışan etkileyici fünal çok başarılı .
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta