Gözlerinde çizgisi eski hipodromların,
Alnında rüzgârı var o şanlı hücumların.
Yorgun göğsü bir körük gibi iner derinden,
Bir asalet akıyor tükenen dizlerinden.
Ne jokeyin kırbacı ne o eski alkışlar,
Yeşil kırlara doğru suskun birer bakış var.
Nalları dikmek değil göğe doğru kanat aç,
Yeryüzü zindanından sonsuzluğa doğru kaç.
Güneş kızıl bir sırma çökerken bağa doğru,
Adımların yürüdü o ak çınara doğru.
Toprak son kez kokladı o demir toynakları,
Ufka doğru koşuyor nefeslerin akları.
Bir fırtına dindi bak sustu içindeki ses,
Ufka doğru koşuyor şimdi o en son nefes.
Acı yoktu dostumda asalet vardı yüzde,
Böylece tamamlandı ömrü o son gündüzde.
Ruhun buluttan hafif, artık hürsün göklerde,
O şanlı silüetin can bulur esen yelde.
Kamçıyla şimşek çakan o genç var ya en önde,
Koşuyor şampiyonum sonsuzluğun gününde!
Ne zaman rüzgâr esse ıssız çiftliğimizde,
Ufka doğru koşan o gölge gözlerimizde.
Gözlerimiz bekliyor o en son düzlüğünde,
Kamçıyla şimşek çakan o genç var gökyüzünde...
Uğurlar olsun sana, güle güle can dostum!
Senin sonsuz koşunla dalgalansın ak dostum!
Kop kopan fırtına dur, selam durun ey dağlar!
Göklerde ömür sürer son düzlükten yükselen!
Toprak yatak, gökler yurt sen yürü git inançla!
Gök kapısı açılır, adın sarsın şanla, şanla!
Sonsuzluğun ufkunda kurulsun ulu kurun,
Yeryüzü zindanından sonsuzluğa uçun, vurun!
ENGİN TOPKAN (25.07.2026)
Engin TopkanKayıt Tarihi : 25.07.2026 20:08:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
RÜZGARIN OĞLU'NUN SON KOŞUSU
