Son Dönüşüm De Tavaf Olsun

dervişhan şanımdır, dert işindeyim,
bir ahın gölgesinde seyrindeyim.
adını zikreden her nefesimde
ateşle su arasında gerçeğindeyim.

düşsem de kalksam da hep peşindeyim,
yolların çamur, dizlerim yaralı.
bir iz bulsam toprağında,
ömrüm olur o izde kararlı.

pervane misali ateşindeyim,
yanmak bana şikayet değil.
kül olup savrulsam gecene,
adınla dirilmek zor değil.

sana her dönüşüm tavaf sayılsın,
her adımım bir niyet, bir dua.
gözlerim kabe gibi yüzünde dursun,
kalbim secdede, ruhum rıza.

bir ses ol rüzgarın içinde,
savur beni senden yana.
bir gölge ol öğle vaktinde,
sığınayım serinliğine kana kana.

ben dert ehliyim, bilirsin,
yüküm sevda, azığım sabır.
bir lokma tebessümün yeter,
ömrüm boyu sürecek şükür.

aşkın atlas değil sırtımda,
çuldan bir hırka gibidir.
yamalı ama sımsıcak,
içinde bin alem gizlidir.

gece inerken gönlüme,
adını yıldız diye asarım.
karanlık çoğalsa ne çıkar,
ben içimde seni taşırım.

dönüşlerim boşuna değil,
her vazgeçişte sana vardım.
her kırılışta biraz daha
benliğimden seni arındım.

ey ateşin en hakikisi,
ey suyun en berrakı,
yanmak da razı, sönmek de,
yeter ki sen ol yanımdaki.

varsın dünya beni anlamasın,
dervişhan der geçer gülerek.
ben bir tek kapının yolcusuyum,
aşkın eşiğinde bekleyerek.

ve gün gelir de düşersem,
toprağa yüzüm dönük olsun.
son nefesimde adın geçsin,
son dönüşüm de tavaf olsun…