öldüğüm gün özgürleştiğim gündür.
ruhum çıkar şu zorla hapsolduğum bedenden
güldüğünü göremeden gün geçiren gözlerden
sevgine sahip olamayan şu kalpten
ellerine hasret kalmış ellerden
dudağının yumuşaklığını hissetmemiş yanaklardan
hiç sesinle uyanmamış kulaklardan
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta