Ciğerlerimde nemli toprak kokusu...
Islandın mı İstanbul?
Sanki bir anıya sıkışmış,
Binlerce sokak taşı altındayım.
Her adımım bir vurgun!
O kadar çoksun ki üzerimde,
Ne varki çok küçüktür tebessümüm ellerinden...
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Yapma İstanbul!
Bu son görüşüm olmasın.
İşimin, gücümün, dostluklarımın,
İnsanlığın mertliğinin
En çok da aşklarımın...
Hepsinin sonunu senle paylaştım.
Alın terimi en çok sana...
İki göz oda, biraz da huzur
Borcun var bana...
__Önce huzur olmalı ...İlla da huzur.
Sevgili hemşehrim.
Cenabı Hak sizi hep huzurlu eylesin...
Sevgi ve selamlarımla..
Güzel bir İstanbul şiiri okudum. Yüreğinize sağlık. Yarışmada başarılar. Sevgiyle kalın. Mustafa ATİŞ
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta