Son defaydı bu baktığım resmine
İçimde intihar ettim seni,hiç acımadım kıyarken
Bu akşam sen öldün sen yüreğimde
Sen ölmese idin ben sağ çıkamazdım bu savaştan
İlk önce sıktım anıların boğazını
Sesini işittiğim telefonu da sattım bir eskiciye
Sana yazdığım klavyeyi değiştirdim
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta