Son Dans Şiiri - İsmail Yahşi

Kodumun fetöcüleri yaşlattınız beni !
Başlayamadan bitiyordu bizim mesai.
Oldum 22 atayın @mk beni,
Yeter artık çok pis kundaklicam hepinizi.

Bitmiyo işim kalmıyor s!kim,
Akıllanmaz bir 31’ciyim.
Kısırlaşacak aciz bir p!çim,
Yanıma gelme pandiklerim.

Artık 27’yim, sonunda öğretmenim,
Fakat hala kısa çuklu bir bakireyim,
Koduğumun Araplarının dibindeyim,
Hala bulamadım kendime p!ç bir gelin.

Param yok gidemiyom kulübe,
Tinderda geziyom arıyom ucube.
Çalıştım 2 yıl olarak bir maskot,
Buldum kendime çıtırdan bir eskort.

Özür dilerim ettiğim küfürler için,
Ama hepinizi bir kez daha s!keyim.
Önümde eğilin bana itaat edin,
Buraların sahibi ben değil miyim ?

Yıl 1989 artık başkentteyim,
Girer girmez burada delirdim.
Girdiğim sınıflarda donumu indirdim,
Çünkü ben İsmail Yahşi’yim.

20 yıldır buradayım ne kadar duracam?
Bulacam süpergüç zamanı durduracam.
Kız - Erkek herkesi soyundurcam,
Eğilen görürsem arkadan dayicam.

Çok övdüler gotüm kalktı,
Pıttığım açık alnım aktı.
Konuşanlara s!kin mi battı,
Bu yazdığım 2. İstiklal Marşı

Kabızım ama Emin değilim,
Tıpacımı taktım, ben deli miyim ?
Sanırım basur bir got deliğiyim,
Haterlarımın bile dibindeyim.

İşte bu da benim hikayem,
Emeklilik benim tek gayem.
Okulum olmuştu benim hanem,
Belki bu sizinle son saniyem,
Son dansım bitti görüşürüz ailem…